MAANDBRIEF Oktober 2011                                 Print

BODYGUARDS EN SOULGUARDS

Vanaf het begin

Vorige maand schreven we over moed moet. De tijd van treuzelen is voorbij. Ik herinner me een verhaal over Dhengis Khan, de Verschrikkelijke. Een mythe wellicht.
Er was een tijd dat er veel stammen rondzwierven over de Mongoolse vlakten. Broers en neven, die elkaar bevochten, streefden naar de macht. Ze waren verdeeld. Op een dag, toen de hoofdmannen bij elkaar waren, nam de moeder een koker pijlen. 'Kijk', zei ze en ze nam één pijl, 'één pijl kan je gemakkelijk breken.' Ze brak hem. Toen nam ze een bundel pijlen: 'Veel pijlen samen kan je niet breken. Probeer maar'. Zelfs de sterkste lukte het niet. Toen zei de moeder: Als jullie in éénheid zouden samenwerken zouden jullie onoverwinnelijk zijn.'

Moed is eigenlijk het moment waarop je in eenheid bent. Vanuit die omvattende verbondenheid stroomt de kracht die je op dat ogenblik nodig hebt. De aangespoelde rommel, die een dam en obstakel vormt, wordt opgebroken. De verlammende gedachten en argumenten worden opgeruimd. De weg van kracht is vrij. Angst is het tegengestelde van moed. Angst is het huis van verdeeldheid. Niet in verbondenheid zijn met zichzelf, met anderen, met het leven. Het is een huis vol rommel. Je woont er niet. Het bewoont je en houdt je gevangen. De moed zakt in jouw schoenen en je komt het huis niet meer uit.

Bodyguards
Waar moet ik de moed vandaan halen? Wat garandeert me een beveiliging tegen angsten? Daar hebben we als moderne mensen heel wat op gevonden. Je kan je voor alles laten verzekeren. Jouw huis tegen brand en inbraak. Jouw auto zelfs omnium. Jouw job met een uitstapregeling – een gouden handdruk of een ferme bonus. Jouw relatie met een voorafgeregeld notariëel contract. Jouw handen, neus, gelaat, borsten…of welk lichamelijk onderdeel ook. Bedenk maar wat. Het is te fiksen.
Ben je toch nog bang, voel je je bedreigd thuis of op straat…huur dan bodyguards in. Zij zijn levende alarmsystemen, verliezen je geen moment uit het oog. Ze staan met hun leven in voor jouw leven. Ze zijn ervoor getraind en gebrainwasht. Ze zijn doortrokken van een doorgedreven training.. Hoe meer je vip bent – hoe meer redenen voor angst dus – des te duurder. Ze zijn jouw alterego's en constant aanwezig in al jouw privévertrekken. Dit soort bodyguards zijn dus beschermers, wakers over jouw body. Van jouw uitwendige ik-kant.. Ze zorgen voor safety van jouw materiële deel.

Nog bang? O.k. er zijn mensen die gestudeerd hebben om een beetje binnenkant te begeleiden. Die werken in op jouw psyche, gaan op zoek – soms – waar de angsten zijn begonnen en hoe ze patronen hebben gegroefd in jouw 'mind'. Je laat ze toe in andere intiemere vertrekken van jouw huis of ego. Het kan helpen, maar het risico van afhankelijkheid zit er ook in, net als bij de bodyguards. Er zit ook een financiëel kantje aan. In een goed georganiseerde gemeenschap worden die kantjes mogelijk terugbetaald door mutualiteiten of de belastingsdient. De terugbetalingsinstituten zijn dus ook een soort geïnstitutionaliseerde bodyguards. Fijn.

Ik wil maar zeggen dat we er heel wat op gevonden hebben als moderne mensen om ons te beschermen tegen angsten die van buiten komen. We denken immers dat onze angsten van buiten komen, dat de bedreigingen uiterlijke sluipende vijanden zijn. Dat is ook zo als je denkt en voelt met jouw uiterlijke ego. Een uiterlijke vijand ga je bevechten of je d'er tegen trachten te beschermen met uiterlijke middelen. Zó nuchter en objectief wetenschappelijk zijn we opgevoed. Men heeft ons ingelepeld dat we specialisten nodig hebben op elk van die domeinen. In feite zijn we gehersenspoeld om dan te accepteren dat we dutsen zijn. De specialisten nemen het van ons over. Zij zijn het nieuwe legioen 'guards'.
Eigenlijk ken ik geen angstigere instelling dan de wetenschap. Ze is in voortdurende wedloop om onze miserie vóór te zijn en alle mogelijke onheil te voorkomen. Ze geeft wel de schijn om voor alles de oplossing te hebben of tenminste dat de oplossing er ooit zal komen, soon. Wetenschap werkt met beloftes. Ze lost die ook deels in en dat is haar grote verdienste. Maar ze heeft het erg moeilijk met een kant van het leven die precies eigen is aan het leven: beperking. Zelfs de beste bodyguards staan soms machteloos om het leven van hun cliënt absoluut te beschermen.

Het is evident dat de wetenschappen grote verdiensten hebben. Niemand betwijfelt dat. Ik ook niet. Dank zij hen leven we niet meer in het stenen tijdperk. Maar zij zijn ver buiten hun grenzen gestapt. In een soort overmoed. Ze zijn het heil gaan monopoliseren, net zoals de godsdiensten dat hebben gedaan. Ze zijn de 'big brother is watching you' geworden, de bodyguards bij uitstek. Ze hebben alle domeinen ingepikt, zelfs het spirituele universum, waarvan ze beweren dat het niet bestaat. Als ze dat nou een keer met rust hadden gelaten, gezegd dat het buiten hun bevoegdheid ligt. Het had hen wetenschappelijk tot eer gestrekt. Bodyguards die zich té zeer au sérieux nemen. Dat wordt gemakkelijk fanatisme en heksenjagerij. Soms is de inquisitie terug geïnstalleerd. L'histoire se répète…averechts dan.

Soulguards
Een even belangrijk domein dat ons beschermt en hulp kan bieden voor onze angsten (en nog veel meer) zijn de soulguards. Ik vermoed dat ik nu een nieuw woord creëer, maar geen nieuwe werkelijkheid. Die is oud en krachtig en bestaat van in alle eeuwigheid. Misprezen en ontkend door de wetenschappen. Maar met haar wijsheid vergeleken staan de wetenschappen nog in hun eerste schoentjes.

Al in de oudste culturen wisten de mensen dat alles bezield is, een ziel heeft, een soul. Ze wisten ook dat die kwetsbaar is, net zoals hun lichaam en zoals alles wat hen materieel omringt. Die 'souls' maakten concreet deel uit van hun leven. Die stonden niet buiten hen. Ze waren ervan doordrongen. Geen onderscheid, wel verbondenheid. Ze wisten uit ervaring dat, als ze die verbondenheid verbraken, ze hun leven op het spel zetten. Het was zoeken naar wat hen echt en fundamenteel beschermde. Bij gissen en missen. Toen al 'double blind', een cultuur van scherpe ervaring, een constante toetsing eeuwenlang. Ze deden toen al wat nu door de wetenschappen wordt ingepikt als dé wetenschappelijke methode: observatie en toetsing. Ze vonden het evident en heel natuurlijk dat wat we nu gescheiden als twee werelden zien, voor hen onlosmakelijk samen hoorde. Ik denk dat ze nog het vermogen hadden om beter te zien, te horen, te ruiken, te raken, te smaken. Nu denken we alleen maar. Nu lopen we, gissend en missend, analyserend en hypotheserend, verloren in een ontzaglijke doolhof. En soms vinden wetenschappers verbluffende prachtige dingen.

Wel, zo deden ze ook in die culturen. Ze zochten, liepen verloren in allerlei magische of kantje-boordje mystieke zijwegen… maar soms vonden ze verbluffende prachtige dingen.
Alles wel beschouwd waren zij de voorlopers en grondleggers van de moderne wetenschappen. Zijn we vergeten. Onwetenschappelijk, niet?
Indianen converseerden met de natuur. De winden, vuur, zon maan sterren. Ze spraken met de dieren, droegen hun naam en waren dragers van hun vermogen. De dingen waren niet dood en doods, zelfs de doden niet. Voorvaderen schreden door hun leven en fluisterden hen in dromen wijsheid in. Iets daarvan vinden we nog terug in de toremnaam, die elke scout krijgt als hij 'ingewijd' wordt. Lees er Sara Maitland op na als ze haar queeste naar de stilte (Stilte als antwoord. Scriptum) gaat. Hoe zij de winden hoort praten, golven van tonen, uitdrukkingen van alle soorten emoties. Maar Indianen, zeggen sceptici, zijn nostalgie en totemnamen voor puberende jongeren. Verbeelding, imaginatie… Daarom wellicht hebben we de Indianen uitgeroeid. Ze klopten niet met de moderne methoden.

Eeuwenlang hadden de Noorse volkeren hun verhalen, weergaven van hun verbondenheid met hun goden, trollen, kabouters… Alles was bevolkt. Het Walhalla was vol helden. Onder elke steen huisde wel een wezen. Elke boom was heilig. Ze vertaalden die aanwezigheid, die 'souls', in runen. Ze zochten hun weg doorheen die dagelijkse onzichtbare werkelijkheid,die zich weerspiegelden in de fjorden van hun zichtbare alledag. Verbeelding, imaginatie… de wetenschappen walsen er verpletterend over.
Wat drijft een schilder, door welke inspirerende geest kapt een beeldhouwer? Hoe enorm zou de bibliotheek zijn die alle boeken zou bevatten die over die zogezegde niet bestaande werkelijkheid zijn geschreven?

Die arrogantie van skep-tische bollebozen doet me denken aan typisch adolescentengedrag. Hoe ze de wijsheid van hun ouders en de vorige generaties hautain van tafel vegen. Waardeloos Ouwe koek. Bullshit. Alain de Botton heeft in zijn boek 'Religie voor atheïsten' een scherpe analyse gemaakt hoe de atheïsten een boel religieus erfgoed overboord hebben gekieperd. Maar, zegt hij ze hadden beter een aantal waardevolle dingen bewaard. Religie heeft in de loop der eeuwen oplossingen gevonden voor problemen die de moderne wetenschappen maar niet ingevuld krijgen, laat staan opgelost.

Misschien moeten we toch maar eens op zoek gaan naar die verwaarloosde weggedrukte soulguards. Soulguards zijn er altijd. Alles en iedereen heeft een soulguard. 'Het' staat altijd ter beschikking. 'Het' kost niets. 'Het' is jou meegegeven van bij de geboorte. Die andere werkelijkheid is vol bevolkt. Ik ben ooit erg gefascineerd geworden door de film 'Der Himmel über Berlin' . Die gaat exact over die soulguard van ieder. Achter elke mens staat een soort meeschrijdend alterego, een beschermer en inspirator, iemand die jouw ziel behoedt en stuwt. 'Het' heeft kennis van jouw zielenplan, wat jij te doen en te ervaren hebt op deze Aardeschool (G.Zukav). Alles en iedereen heeft zo'n energie-begeleider. Vroeger noemde men dat een engelbewaarder. Afgezien van het schraal en kitscherig, wat infantiel en flauw beeld dat men er van maakte, had het wel het achterliggende besef dat er een soort 'bewaarder' was. Nu staat elke mens en elk ding er moederziel alleen voor, trots op de zelfstandigheid, maar grijs van eenzaamheid. Maar meer en meer mensen zakken door hun knieën en staan slap op hun benen. De angsten gieren door het leven omdat ze niet eens meer weten dat ze op elk moment beroep kunnen doen op hun eigenste soulguard. Net als de Indianen … je weet wel… zijn ze uitgeroeid omdat ze niet passen in de wetenschappelijke methodes. Imaginatie, verbeelding…het is een scheldwoord geworden.

Maar die moderne skep-tici hangen hun villa's wel vol met Afrikaanse of Aziatische kunst. Ze betalen fortuinen voor die kunstige magische beelden. Hun boekenrekken puilen uit van gedreven auteurs en grote begeesterde schrijvers. Dat behoort tot de chique van die elite. Wie kan er in godsnaam leven zonder bezetenheid, zonder de extase of het enthoesiasme , door goden en krachten vervoerd te zijn? Zoeken we niet de schoot van een vrouw of het hart van een man waarvan we weten dat die vol zijn van onverwoordbare krachten? Troost en beschutting tegen angsten vinden we niet fundamenteel in pharmaca, in een kogelvrije BMW, in een huis vol met beschermende alarmerende domotica. Bodyguards kunnen wel overlopen naar een andere partij, omdat ze daar misschien meer kunnen verdienen. Jouw soulguard kan dit niet. 'Het ' is inherent aan jouw ziel. 'Het' is jouw ziel.

Aanbeveling

Wat ik je aanbeveel, uit eigen ervaring, met mijn beste imaginatie en verbeelding, in de lange lange rij van eeuwenlange culturen, is: laat de soulguard die in je aanwezig is, al altijd, terug zijn plaats krijgen. Geef 'Het' een naam. Praat er mee, overleg met 'Het', vraag 'Het' raad. 'Het' is er eeuwenlang voor opgeleid, vele levens. Het heeft nog nooit iemand laten stikken omdat er elders meer te verdienen viel. Het is er dag en nacht. Het kent de innerlijke blauwdruk van jouw leven beter dan jezelf. En vooral: het laat je vrij.

Aanbevolen literatuur

  • Hans Stolp. Mijn beschermengel en ik. Ankh Hermes, Deventer, 2008.
    Een klein boekje, vlot leesbaar. Een fijne begeleiding in jouw groei naar bewustzijn. Euro 12.90

  • Huston Smith. Niet zonder religie. Het belang van religie in een postmoderne maatschappij. Servire, 2002.
    Een stevige doordenker . Een analyse hoe het modernisme en het postmode aan de basis liggen van de 'ontzieling'.
  •  

    up naar boven


    Terug