MEDITATIE & POEZIE April 2007                                 Print

  1. Voor een eerste meditatie of bezinning raad ik je aan om de teksten van Ken Wilber en Lynne Mc Taggart, die in de Maandbrief schuin (in italic-letter) zijn gedrukt, te herlezen en ze langzaam in je te laten binnensijpelen. Ze staan beiden met hun hart in het Veld. Doe ook zo.
  2. Als oefening kan je tegengestelde paren nemen bv. haat/liefde, man/vrouw enz.

Beschouw ze elk als een holon: holon haat en holon liefde. Tracht ze beide te omvatten (= breng ze samen in een ontmoeting). Wat is dan voor jou een houding met meer diepte? Dus zoek naar overstijging. Die zou kunnen zijn: mededogen, of begrip of tolerantie...
Doe dit voor een aantal tegengestelde paren en tracht wat je in overstijging hebt ervaren in jouw innerlijke houding te integreren (= het je eigen maken).

  1. Een verhaal

Lang geleden, levend tussen zand en zon en zee, leefde er in Egypte een wijze man. Hij was knap en daarom stond hij in dienst van de Farao, de goddelijke, en het volk, het gewone.
De man was filosoof, musicus, beeldhouwer, architect... kortom geniaal.
Op een dag werd hij ontboden door de Farao, de goddelijke.
‘Man, zei deze, ik zou voor mezelf graag een graftombe laten bouwen. Hij moet prachtig zijn en uniek. Het moet getuigen van mijn diepste spiritualiteit en hoogste aspiraties.’
Onze wijze man kon niet anders dan ja zeggen, maar hij wist dat hij voor een aartsmoeilijke opdracht stond.
Hij mediteerde lange tijd en zocht de diepte van zijn ziel om de juiste vorm te vinden. Hij maakte talloze schetsen in zijn hart en op papyrus, maar dikwijls moest hij ze uitwissen of verscheuren.
Op een stralende morgen stond hij vroeg en fris op. Hij had die nacht in zijn droom een heerlijk evenwicht gevonden.
Hij zou het geheel de vorm geven van een piramide – een heel nieuw concept in de toenmalige architectuur – waarin alle basisvormen vertegenwoordigd waren: een vierkant als grond, vier driehoeken als zijden, die samen in één punt samenkwamen. Een brede onderbouw was het die stevig op de Aarde rustte en hoog spitste als een verwijzing naar  de Hemel.
Het gebouw zou één grote ingang hebben naar het diepe mysterieuze daarbinnen – een verbinding van buiten naar binnen en van binnen naar buiten. Buiten was er beweging, licht en zon en zee.
Binnen was er rust, schemerdonker en koelte.
Langs beide zijden van de ingangspoort hakte hij twee beelden uit enorme blokken marmer. Het ene had het lichaam van een sterke leeuw en het hoofd van een zachte vrouw. Het andere had het soepele lichaam van een beeldschone vrouw en het hoofd van een krachtige arend.
De Farao was zó verbaasd bij het zien van dit evenwicht dat hij de grens van leven en dood voorbij ging en opging in het Ene. Zo werden verwachting en werkelijkheid versmolten.
Bovendien had de wijze een perfect evenwicht gevonden tussen de goddelijke Farao en het volk, het gewone.

  1. Ik raad je ten sterkste aan om naar de film ‘The Fountain’ te gaan. Prachtig!   Helemaal in de geest van Het Veld en de Kosmos. Een diepgaande meditatie gedurende 96 minuten.
     De film is van Darren Aronofski.