MEDITATIE Mei 2009                                 Print

Een verhaal

‘Het verlangen naar macht is het onkruid dat groeit op het braakliggend terrein van een leeg hoofd.’
Ayn Rand

De radicaalste radicalist is na de revolutie een conservatief.
De meest sceptische scepticus is te weinig scepticus om sceptisch te zijn voor zijn eigen scepticisme.

Verhaal

Een wijze man vertelde me het volgende verhaal.
‘Ik zat op een vliegtuig op terugreis van een congres naar huis. Ik had een zeurende tandpijn, die met stoten verhevigde tot het onuitstaanbare. Het was een urenlange vlucht Ik zat daar gevangen in een uitzichtloze toestand én in een beperkte ruimte. Ik bemerkte dat ik alleen nog maar met die tandpijn bezig was. Het eiste mijn totale aandacht op. Ik was gefocust op die kloppende pijn. Mijn wereld tunnelde zich naar die maaltand rechtsboven achteraan. Van ellende begon ik te lezen. Niet dat het een spannend boek was, maar tot mijn verbazing... mijn tandpijn verminderde. Ik legde tevreden het boek aan de kant en trachtte wat te slapen. De pijn dook echter weer op. Daar was mijn maaltand weer, rechtsboven achteraan. Omdat ik niet kon slapen begon ik weer te lezen. En zie, mijn pijn verminderde weer. Ik kreeg in de gaten dat de pijn mijn bewustzijnsveld verengde en lezen het veld verruimde. Verruiming verminderde dus de pijn. Tot mijn verbazing maakte ik er een spel van. Ik begon te experimenteren: pijn-geen pijn, focussen-lezen. Ik ben me toen bewust geworden hoe verengend pijn kan zijn en hoe helend een open verruimende aandacht kan werken.

Zoek eens de passage op in het Johannesevangelie waar Nicodemus in de nacht (depri) bij Jezus komt. Jezus zegt hem dat hij herboren moet worden. Nicodemus blijft in het fysieke vlak steken (ik kan toch niet terug in de moederschoot kruipen). Jezus wijst hem op de quantumsprong van de innerlijke hergeboorte. Krijg je zin in een gelijkaardige jump?