MEDITATIE Juni 2010                                 Print

‘Kantelen in de innerlijkheid’ zo noemde hij het ook. Of ‘de zalving van de Geest’. En ineens tuimelde ik om, in iets totaal anders.
Ik begreep wat de monnik bedoelde met ‘een sterven dat je tot je eigen verbazing naar het leven kantelt. Zomaar. In de stilte.
Ik heb ontdekt dat het de kunst is om in het donker te wachten. Dat we het uit moeten durven  houden in wat aanvankelijk alleen maar leegte lijkt.’

Overgenomen uit: Bieke Vandekerckhove. De smaak van stilte. Tielt, Lannoo, 2010.